Lewituję na granicy obłędu. Poważnie.
W kwietniu podjęłam decyzję o wyjeździe do Londynu. Uważałam że to jedna z lepszych decyzji w moim życiu. W tej chwili tak nie uważam. Kolega z którym niszczy mnie od środka, ale jednocześnie jest motorem napędowym. I nie,nie dlatego że jest taki aktywny, chętny do działania, że robi cokolwiek. Bo od miesiąca nie robi nic. I przykro się na to patrzy. "Wielki artysta". Nietrudno jest tworzyć więcej niż on. Jego egzystencja polega na internecie. Oglądanie 'śmiesznych' filmików, facebook, instagram. Dzień dobry XXI wieku, jak się Pan miewa?
Niszczy mnie to, że ona z nami nie pojechała. Z jednej strony jest prościej, z mieszkaniem itp. Ale to ona nas prowadziła, to ona wiedziała jak gdzie dotrzeć, to ona była naszym motorem. I zrezygnowała. Czy przez miłość do niego? Czy przez niedogadanie z nami? Nie wiem, i nie sądzę żeby kiedykolwiek dane mi było wiedzieć.
Sytuacja jest dla mnie trudna. Cała odpowiedzialność spada na mnie. Miałam więcej pieniędzy i w jakiś sposób trochę zaoszczędziłam, on miał mniej, nie poczuwał się do oszczędzania wcale. Teraz oboje nie mamy. Nie wiem co z tymi od jego mamy.